မာယာေတြဆိုတာ သိပါတယ္…
အခါခါႀကံဳခဲ့ၿပီးမွေတာ့
ဘာပဲလာလာ……
နာလည္း မနာတတ္ေတာ့ပါဘူး…
ေရာင့္ရဲတတ္သူကိုေလ…
၀တ္ေက်တမ္းေက်ေလာက္ပဲခ်စ္ပါ…
အၿပံဳးတစ္ပြင့္နဲ႔လည္း
အမုန္းေတြလြင့္သြားရတာပဲ….
အဆံုးကို ခြင့္မျပဳခ်င္တာေလးတစ္ခုနဲ႕…
အရႈံးေတြလည္း ငြားငြားစြင့္စြင့္ကိုပြင့္ၾကရဲ႕…..
နင့္ေလသင့္ရာကို ယိမ္း…လို႔….
သိမ္းဖို႔လည္း မလိုသလို
စိမ္းေတာ့လည္း မစိမ္းနဲ႔ေပါ့….
ကိန္းဂဏန္းေတြနဲ႔ အကၽြမ္းမ၀င္သူကို…
တိမ္းတမ္း ေရွာင္တမ္း ကစားမေနပါနဲ႔ေတာ့
နင္ၿငိမ္းမွ ေသမယ့္ မီးအတြက္
ဒီခရီးေလးေတာ့ ….
ၿပီးေအာင္ေလွ်ာက္ေပးလွည့္ပါလား ခ်စ္သူ…
P.S : ကဗ်ာမေရးဘူးလားလို႔ လာလာေမးေနတဲ့ အေနာ့္ကို အားနာလို႔ တင္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္...
